Waarom klopt die titel van het boek van Austin Howe… voor zeker 50%? Designers lezen wel maar vertellen het verhaal liever visueel. En een goede visualisatie versterkt het verhaal zelfs. De ultieme visie-visualisatie dus. Howe legt de communicatie-bureaus op de pijnbank. Hun sites vertellen geen verhaal maken geen statement. Een prettige uitzondering is sandstromdesign. Strak geredeneerd vanuit de bezoeker. Hij mag kiezen: ‘our’ of ‘your’ company. Een site met gevoel voor stijl en humor: ‘de kleur van de maand!’. De rest mag je zelf ontdekken. Vooral hun antwoord op onderstaande vraag is briljant.
Yves Béhar trof me met zijn uitspraak: ‘Advertising is the price companies pay for being un-original’. Dit statement houdt mij als ‘reclamejongen’ scherp. Daarom volg ik Yves. Zijn doel: One Laptop Per Child. Daarom ontwierp hij een aantal jaren geleden een goedkope laptop met een hoog Fischer-Price gehalte. Enkele maanden geleden kwam de nieuwe op de markt, generation 3. Vóór de I-Pad. De simplicity van een Apple. Maar in prijs (75 dollar) een stuk vriendelijker. Het kleurtje is het mijne ook niet maar ik hoop van harte dat Yves ideaal gerealiseerd wordt. One Laptop Per Child
De Britse politieke partijen schakelen de britten in voor het ontwerpen van hun verkiezingscampagnes. Wie zou dat in Nederland durven voor 9 juni? We kennen allemaal de virals van de SP. Van de partij, voor het volk. De Britten trekken het een stapje verder: door het volk, voor het volk. Op www.mydavidcameron.com kies je uit een aantal templates. Politieke boodschap bepaal je zelf.
Labour trekt het initiatief naar zich toe en geeft een strakke briefing. We’re calling the initiative #PeoplePosters. There are two different messages you should seek to convey with your poster designs:
1 – Labour’s pledge to protect frontline services.
2 – David Cameron’s lack of substance.
And Philip Gould has three top tips for creating a great political poster: keep the message simple; use strong images; and try to weave in humour wherever possible. The rest is up to you.
Je kunt nog insturen tot 31 maart. Met Pasen worden de besten gepubliceerd. Ik ga kijken hoe Labour’s visie gevisualiseerd wordt. Labour gaf zelf deze voorzet. Dat kan jij beter!
Polaroid was een icoon, Lady Gaga wordt een icoon. Een half jaar geleden schreef ik een EURIB MDM assingment over Polaroid. Een fantastisch merk dat dringend een nieuwe visie nodig heeft. Centrale vraag: ‘Wat gaat Polaroid doen na de direct-klaar camera?’ Polaroid heeft Lady Gaga gevraagd hier het antwoord op te geven. Ik was sceptisch en verwachtte een ‘brand’-campagne. Polaroid plakt een Lady Gaga sticker op de digitale camera/printer en klaar. Maar… ik was blij verrast door dit interview. Lady Gaga heeft een visie voor Polaroid. We krijgen nieuwe Polaroid-producten met het echte Polaroid-wauw-effect. Na de ‘instant-foto’ wil ik nu ‘instant proof’. Waar blijft de Lady Polaroid of Polaroid Gaga? Ik kan niet wachten. Go Gaga.
Rabobank geeft het zelf toe: ‘bij ons denk je niet meteen aan tatoeages’. Wat visualiseert die rabo-tattoo? Volgens Rabobank: de hypotheek die je lekker moet zitten. Volgens mij: de hypotheek waar je voor de rest van je leven aan vast. Herstel wordt een pijnlijke behandeling. Een hypotheek moet inderdaad bij je passen, je persoonlijke leefstijl en je financiële mogelijkheden. 100% eens. Een goede visie van de degelijke Rabobank. Maar de visualisatie heeft weinig om het lijf.
Via ANTH kwam ik op Nederlandopdefiets.nl. Get youself a sponsored bike! Fietsen en er voor betaald krijgen. Vanaf nu niet meer alleen weggelegd voor het profpeloton dus. Een mooie gelegenheid voor bedrijven om hun groene bedrijfsvisie te visualiseren. De deelnemende sponsoren hebben elk hun eigen reden om mee te doen, leek me. Bij enkelen heb je andere associaties: Domino’s Pizza bijvoorbeeld. Denk jij wat ik denk? Vespa! Maar je moet frank denken. Dus waarom niet een Autolease bedrijf. Athlon bijvoorbeeld. Gesponsorde bikes passen perfect in hetDuurzaam Mobiliteitsplan van Athlon. Morgen ga ik kijken of Athlon Duitsland warm loopt voor dit idee. Ich halte euch auf dem Laufenden!
De commotie rondom het LNV-blad ‘Gerda’ wordt naar mijn mening veroorzaakt door het hoge ‘ik-gehalte’. Ik zoek naar de werkelijke reden voor het uitbrengen van dit blad. In het voorwoord staat: “Deze Gerda markeert een belangrijk jubileum: namelijk het 75-jarig bestaan van mijn ministerie. Een departement dat er in de eerste decennia, vlak na de oorlog, was om te zorgen dat wij in Nederland voldoende te eten hadden. Nu is het uitgegroeid tot een ministerie, dat zich bezighoudt met dingen die alle Nederlanders dagelijks aangaan.” Vooral die laatste zin geeft weinig richting voor interessante teksten. Visie-loos. Verderop staat ‘Deze Gerda is dan ook een ode aan het groen in ons land.’ Dat is een stuk inspirerender én geeft ook geen reden tot een ‘ik-benadering’. De visualisatie van ‘de ode aan het groen’ is dat ‘Gerda’? Een lange lijst met alternatieven schiet door mijn hoofd. Een inkoppertje wil ik met je delen. Een ode aan het CDA-kleurenpalet.
Frans Joziasse van PARK toont Roca’s visie op het collegebord: ‘to be the brand that defines what the bathroom should be like.’ Uit de case-study blijkt dat het omarmen van een visie enorme consequenties heeft. Het brengt moeilijkheden én kansen. Innovatie en Design worden op advies van PARK speerpunten. Heerlijk, er ontstaat een samenhangend geheel doelen en activiteiten. Eén voorbeeld: Roca trekt externe visionairs aan om de nieuwe vise mee te visualiseren. Een indrukwekkende operatie die Roca en PARK een DME design-award opleverde. Persoonlijk favorietje uit de nieuwe collectie: Mariscal. Zonder dat ik het wist was ik een bewonderaar van zijn Estudio. Hij gaf Barcelona in 1992 zijn Cobi, Camper for hands is van zijn hand en… te veel om op te noemen. Wacht op de volgende post. Mariscal creëerde voor Roca een serie wastafelprints. Ik moet me beheersen als ik met een watervaste stift voor een toilettafel sta want nu weet ik hoe mijn ‘bathroom should be like’.
In twee minuten je bedrijfsvisie overbrengen, kan dat? Het moet. Morgen is mijn ‘elevator-presentatie’ bij de business-club. De visie vertellen gaat lukken binnen de tijd en komt hierop neer: We zagen de klant door. We gaan naar de kern tot we alles van hem weten. Daarna bepalen we de beste strategie en middelen. Van kern tot middel. Waarom? Wat je communiceert moet je zijn.
Voor de visualisatie van deze visie heb ik mezelf uitgedaagd. Geen slides, geen ‘kijk maar op…’ het moet op de achterkant van een bierviltje. Gelukt? Morgen hoor ik het. Wie er nu een boompje over op wil zetten nodig ik uit te reageren. Proost.
